Płuczka łopatkowa do kruszyw grubych

Płuczka łopatkowa CONSTMACH to maszyna do szorowania kruszyw w wykonaniu ciężkim, zaprojektowana do najbardziej zanieczyszczonych materiałów wsadowych, w których standardowe płuczki do piasku nie są w stanie rozbić związanej gliny i mułu. Należy do grupy produktowej systemów płukania piasku i kruszyw i jest stosowana wszędzie tam, gdzie żwir, kamień łamany lub kruszywo prosto z urobku zawierają dużo plastycznej gliny, iłu lub innych lepkich zanieczyszczeń, które trzeba usunąć, zanim materiał trafi do betonu, mas bitumicznych, podbudów drogowych lub innych zastosowań inżynierskich.

Maszyna zbudowana jest wokół dwóch równoległych wałów wyposażonych w utwardzane łopatki, umieszczonych w długiej, pochylonej wannie. Wały obracają się przeciwbieżnie, a łopatki ustawione są w układzie śrubowym, dzięki czemu materiał jest jednocześnie podnoszony i transportowany w górę pochylenia oraz stale przewracany. Takie połączenie daje intensywne szorowanie: ziarna kruszywa są dociskane do siebie nawzajem i do łopatek, a powstałe ścieranie zrywa powłoki gliny i mułu z kamienia. Ponieważ czyszczenie opiera się na tarciu ziarno o ziarno, a nie wyłącznie na ciśnieniu wody, płuczka łopatkowa skutecznie usuwa ściśle związane, plastyczne zanieczyszczenia, odporne na konwencjonalne płukanie.

Do wanny doprowadzana jest woda, która odprowadza uwolnione drobne frakcje. Gdy łopatki przesuwają oczyszczone kruszywo w górę pochylenia w stronę wylotu, zawiesina gliny, mułu i wody popłucznej przelewa się na dolnym końcu i jest kierowana do dalszego etapu uzdatniania wody lub sedymentacji. Czyste kruszywo grube opuszcza maszynę u góry, gotowe do przesiewania, dalszego płukania lub hałdowania. Kąt zabudowy i prędkość obrotowa wałów mogą być dobierane do rodzaju i stopnia zanieczyszczenia, co pozwala operatorom wyważyć czas przetrzymania, przepustowość i intensywność czyszczenia.

Płuczka łopatkowa CONSTMACH przyjmuje nadawę o wielkości do 50 mm i jest przeznaczona do żwiru, kamienia łamanego oraz podobnych kruszyw o dużej zawartości gliny lub iłu. Typowe zastosowania to kopalnie piasku i żwiru, kamieniołomy oraz zakłady przeróbki surowców mineralnych i recyklingu, w których zanieczyszczona nadawa obniżyłaby jakość produktu. W górnictwie ta sama zasada szorowania służy do uwalniania cennych minerałów uwięzionych w glinie.

Konfiguracja standardowa zapewnia przepustowość w zakresie od około 200 do 400 ton na godzinę, co czyni z niej urządzenie o dużej wydajności, umieszczane na początku obiegu płukania. Napędzają ją dwa silniki elektryczne, a kontrolowana prędkość obrotowa wałów wynosi około 15–25 obr./min — na tyle niska, aby maksymalnie wydłużyć czas kontaktu szorującego, chroniąc jednocześnie elementy ścieralne. Urządzenie jest przystosowane do pracy ciągłej w warunkach silnie ściernych, z solidnym korpusem stalowym i łopatkami o powierzchniach odpornych na zużycie.

Kluczowe podzespoły odpowiadają ciężkim warunkom pracy: korpus stanowi spawana wanna stalowa, wały wykonano ze stali stopowej chromowo-niklowo-molibdenowej, łopatki i spirale zabezpieczono nakładkami odpornymi na ścieranie, a układ napędowy pracuje na łożyskach baryłkowych w wykonaniu wzmocnionym, osadzonych w oprawach ze staliwa. Wymienne części ścieralne i niska prędkość robocza mają wydłużyć żywotność i ograniczyć przestoje w instalacjach płuczących pracujących w trybie ciągłym.

W obrębie kompletnego systemu płukania płuczka łopatkowa pracuje zwykle jako wstępny stopień szorowania, przed przesiewaczami wibracyjnymi, płuczkami do piasku i urządzeniami do klarowania wody. Usuwając większość gliny i mułu już na wlocie, chroni urządzenia znajdujące się dalej w ciągu technologicznym, poprawia skuteczność kolejnych etapów płukania i klasyfikacji oraz pomaga zapewnić, że gotowe kruszywo spełnia wymagania czystości dla budownictwa.